Sochowa Zagroda
Sochowa Zagroda

OCALIĆ OD ZAPOMNIENIA

Socha Zdzisław
Sierzchowy 62
96-214 Cielądz

Nr. konta 04 9291 0001 0065 4522 3000 0020

 


Telefon:  605 385 123
E-Mail: azdzisiek.woda@gmail.com

sierzchowianie@gmail.com

www.sochowazagroda.pl

www.facebook.com/zdzisiek.

socha

 

 

"Sochowa Zagroda"

Godziny otwarcia:

Codziennie po uprzednim telefonicznym uzgodnieniu.



PARTNERZY

Parafia Sierzchowy

Kościół w Sierzchowach to najstarsza murowana świątynia zachowana na ziemi rawskiej.

     Sierzchowy były ośrodkiem kultu religijnego już w początkach XIV wieku. Źródła historyczne z 1344 r. mówią o istnieniu w Sierzchowach drewnianej kaplicy z murowanym prezbiterium. Stała ona na miejscu obecnego kościoła, na niewielkim wzgórzu, nad stawem, w środku wsi. W 1410 r. na miejscu kaplicy wybudowano nowy, drewniany kościół, zachowując jednak murowane prezbiterium.
  Obecny kościół murowany, został zbudowany w stylu późnogotyckim w latach 1520-1539. Fundatorem był starosta rawski Jan Sierzchowski (zmarły w 1520 r.) oraz jego syn Stanisław Sierzchowski herbu „Drzewica”.  Kamienna tablica fundacyjna znajdująca się nad głównym wejściem do kościoła, poza rodowym herbem „Drzewica” zawiera znaki herbowe innych współfundatorów wywodzących się z okolicznej szlachty. Na początku XVI w. kościół w Sierzchowach należał do nielicznych na tym obszarze murowanych kościołów.

     W latach 1574-1604 za sprawą Gostomskich kościół w Sierzchowach służył jako zbór ariański.

     Katolicy odzyskali kościół w 1605 r. Powtórna konsekracja świątyni miała miejsce w roku 1623 przez biskupa Górskiego. Krzysztof Sułowski i jego żona Anna z Walewskich w 1623 r. fundują przy kościele w Sierzchowach kaplicę św. Anny.

     W 1711 r., gdy proboszczem był ks. Aleksander Pawłowski, ufundowano w pobliżu plebanii szpital parafialny przeznaczony dla chorych, ubogich i osób starszych.

     Kościół jest budowlą murowaną, jednonawową, orientowaną i oskarpowaną.

Nawa prostokątna, trójprzęsłowa, z przedsionkiem w części zachodniej, wstawionym między dwa filary podtrzymujące chór muzyczny. Posiada trójbocznie zamknięte prezbiterium. Po obu stronach nawy symetrycznie umieszczone prostokątne, oskarpowane przybudówki. Północna mieści zakrystię i skarbczyk, południowa zaś kaplicę św. Anny. Całe wnętrze świątyni jest sklepione. Najstarsze jest sklepienie prezbiterium z XVI w. Później mogły być zrealizowane przesklepienia zakrystii, skarbczyka i kaplicy św. Anny.



Godne szczególnej uwagi są:

 

  - Trzy późnogotyckie portale z piaskowca, pochodzące z początku XVI w, ozdobione motywem przecinających się na narożnikach lasek i wałków gotyckich.

     - Drzwi wejściowe drewniane, z połowy XVI w, od zewnątrz bogatą dekoracją z metalowymi ćwiekami, w rombach rozety, z zawiasami pasowanymi oraz zamkami kowalskiej roboty.

     - Kamienna renesansowa płyta fundacyjna wmurowana w zachodnią ścianę kościoła, wypełniona czterodzielnym kartuszem herbowym z herbami: Drzewica, Rawa, Rola, Szeliga oraz poza kartuszem herb Ogończyk.

     - Wzniesiona obok świątyni drewniana dzwonnica pochodzi z XVIII w. Pierwotnie znajdowały się w niej trzy dzwony, dwa większe zostały zarekwirowane podczas I wojny światowej. Zastąpiono je nowymi, zakupionymi w 1956 r. Z pierwotnego wyposażenia przetrwał jedynie najmniejszy z dzwonów poświęcony św. Antoniemu i datowany na rok 1699. 

Do najciekawszych elementów wyposażenia świątyni należą:

   

     - Chrzcielnica kamienna z XVI w, służąca obecnie jako kropielnica.

     - Chrzcielnica z piaskowca z datą na cokole 1639 r.

     - Ambona drewniana, w stylu renesansowym, datowana na I poł. XVI w. z wizerunkami czterech Ewangelistów oraz Apostołów Piotra i Pawła.

     - Rzeźba Najświętszej Marii Panny nad głównym ołtarzem.

     - Ołtarz główny z motywem Ostatniej Wieczerzy rzeźbiony w drzewie lipowym w 1939 r. przez podkarpackiego rzeźbiarza z Istebnej – Ludwika Konarzewskiego, który przy tej realizacji współpracował z ludowym rzeźbiarzem Janem Wałaczem.

     - Ołtarz boczny w stylu barokowym, ufundowany w 1681 roku i umieszczony w kaplicy św. Anny.

     - Neobarokowy ołtarz boczny z IXX w, z obrazami: Matki Boskiej Częstochowskiej.

     - Wizerunek Chrystusa Ukrzyżowanego (poł. XVIII w.) wykonany przez ludowego rzeźbiarza (barok ludowy). Krucyfiks ten cudownie ocalał w czasie uszkodzenia świątyni w 1915 roku, podczas, gdy spaleniu uległ ołtarz oraz krzyż, na którym krucyfiks był umieszczony.



Ciekawostka - koniec świata

Kość mamuta

Ciekawostką, którą można oglądać we wnętrzu świątyni jest kość udowa mamuta (ok. 20000 r. p.n.e.) wykopana na łąkach torfowych w miejscowości Parolice w XIX w. Powszechnie uważano wówczas, że jest to kość wielkoluda, dlatego umieszczono ją w wejściu do kościoła jako znak odwagi chrześcijanina w walce ze złym duchem. Podanie przekazywane z pokolenia na pokolenie głosi, że gdy kość skruszeje nastąpi koniec świata.



Cmentarz parafialny w Sierzchowach